Integrali Sovran (Vetëdija): Seksioni 4

Seksioni 4

Triada e Programit Social-Trup-Ego -: Një Model i Përgjithshëm

111  Programi social-trup-ego, siç përshkruhet në seksionet e mëparshme, është një treshe e përvojës që është një jehonë e dobët e treshes së Integralit Sovran. Në të dyja rastet, këto tre pjesë janë të ndërlidhura dhe funksionojnë si një entitet kolektiv. Prandaj, është e vështirë të shkëputësh trup-egon nga Programi Social, por në këtë seksion ne do të bëjmë çmos për t’i ndarë ato.

112  Mos harro se Programi Social, nga një këndvështrim eksperimental, ka dy pjesë: Përvoja Sovrane dhe Përvoja Integrale. Ai përfaqëson si përvojën subjektive individuale ashtu edhe përvojën kolektive subjektive, duke i përzier ato në mënyrë që individi të gjejë shtrirjen dhe një vënd brënda rendit shoqëror. Programi kolektiv Social është një shprehje tredimensionale e Integralit, me një varësi në rritje nga teknologjia për të lidhur speciet njerëzore, dhe në një farë mase, të gjitha speciet.

113  Trupi është aparati fizik që mëndja sovrane e individualizuar përdor, për të përjetuar dualitetin dhe ndarjen e ekzistencës së një specieje. Ajo është trupi fizik dhe sistemi i tij shqisor. Tek njerëzit, janë pesë shqisat, speciet e tjera do të kenë një sistem të ngjashëm shqisor, megjithatë ato janë të gjitha të ndryshme në varësi të përzierjes unike të hapësirë-kohës dhe gjenetikës. Kjo do të përfshinte marrëdhëniet midis pjesëve përbërëse të trupit si sistemi sy-tru. Këto sub-sisteme më dominante ushqejnë Programin Social dhe në një farë mase edukojnë egon mbi artin e përshtatjes me rendin shoqëror dhe për t’u bërë një kontribues individual i vlefshëm në të.

114  Egoja zhvillohet si reagim ndaj Programit Social kolektiv dhe për këtë arsye përfaqëson ndikimin integral. Ego ka një funksion mbrojtjeje dhe ndërlidhjeje. Për sa i përket rolit të tij mbrojtës, egoja mbron Sovranin nga disharmonia që ndjen nga të qënit krejtësisht unik dhe nga gjykimi shoqëror në të. Ego krijon arsyetimin për veçantinë. Për sa i përket rolit të ndërlidhjes, egoja ushtron aftësitë e empatisë dhe dhembshurisë njerëzore. Dashuria njerëzore është qëllimi përfundimtar i egos.

115  Trupi është përjetuesi. Ajo tërhiqet në botën shqisore, ndërsa egoja i pozicionon inputet shqisore të trupit sikur kanë ose nuk kanë vlerë edukative për të arritur diçka brënda Programit Social. Egoja kërkon gjithmonë të arrijë diçka nga mësimet që i sjell trupi nga Programi Social. Kjo dëshirë për të arritur është shtysa e konkurrencës. Çdo gjë në Programin Social perceptohet si e kufizuar, dhe për këtë arsye, trup-ego, për të mbijetuar duhet të konkurrojë në Programin Social.

116  Prandaj, Programi Social është mekanizmi i shpërblimit që trup-ego të mbijetojë dhe madje të lulëzojë. Kjo është po aq e vërtetë për njerëzit sa çdo specie tjetër. Dashuria dhe vëmëndja konsiderohen si komoditeti më i vlefshëm në planet, dhe për këtë arsye konkurrenca perceptohet si më e larta në atë zonë. Artikuj më të prekshëm si ari, aksionet, monedha dixhitale, paratë ose uji, ndërsa konsiderohen të kufizuara, në mënyrë të subkoshiente, truri ynë njerëzor i percepton ato si më pak kritike për arritjen tonë përfundimtare si anëtar i një specieje. Kjo është pjesërisht arsyeja pse familjet kanë grindje, sepse dashuria dhe vëmëndja janë duke u kërkuar dhe ajo konsiderohet e kufizuar dhe potencialisht, e paarritshme madje.

117  Programi Social nuk kufizohet në fushat e grupeve dhe familjeve apo edhe në jetën personale njerëzore. Ai gjithashtu zbatohet për një global, diellor, galaktik dhe më gjerë pa përkufizim. Programi Social kolektiv nuk është vetëm fusha e shikimit e lejuar nga teleskopët dhe matematika, por edhe fusha mbi të cilën ai është ndërtuar, që është vetë Integrali, që përmban, midis një pafundësie cilësish, mësimet emocionale dhe inteligjencën e universit tonë. Jo thjesht një specie e një kohe dhe vëndi të caktuar. Universi ynë.

118  Trup-ego është Pika Ndarëse midis identiteteve të trup-egos dhe Integralit Sovran. Atje është bërë një zgjedhje. Ne mund të mos jemi të vetëdijshëm për këtë zgjedhje themelore, por ajo është ende një zgjedhje që Sovrani e bën i vetëm. Është i vetmi vendim i lënë ekskluzivisht në dorën e Sovranit, çdo vendim tjetër është një bashkëpunim me Integralin.

119  Ky vendim më themelor nga të gjitha vendimet ndonjëherë kuptohet në mënyrë të paqartë, krejtësisht i panjohur ose plotësisht i keqkuptuar. Gjëja interesante është se vendimi ndodh vetëm kur trup-ego fton vetëdijen Sovrane Integrale në vetëdijen e tyre trup-ego me synimin për ta lënë atë të filtrojë në jetën e tyre dhe të miksohen si partnerë të barabartë. Megjithatë, kjo është e mundur vetëm nëse trup-ego ka, të paktën, një kuptim të paqartë të Integralit Sovran, aq sa ata të mund t’i bëjnë një ftesë dhe të mbajnë një synim për vetëdijen fraktale, dhe jo versionin e institucionalizuar të krijuar nga njeriu, të vetes së pavdekshme.

120  Si kjo ndodh është pjesë e Programit Social. Gjatë miliona viteve të fundit ka qënë spiritualiteti i kohësーndonjëherë paganistike, herë shamanike, herë fe e organizuar, herë filozofia, ndonjëherë të gjitha ato më sipër. Ne do të vendosnim për spiritualitetin ose jo-spiritualitetin, dhe më pas do të vendosnim perspektivën e atij spiritualiteti ose jospiritualiteti në jetën tonë. Neve nuk na mësuan se vendimi i vërtetë është rreth nëse do të identifikohemi si një trup-ego e përshtatur me Programin Social apo një trup-ego që është një zgjatim i një pranie të mirëpritur: Vetëdija Integrale Sovrane.

121  Ajo që përfshihet brënda programit social-trup-ego përfshin çdo gjë që nuk është Sovrani apo Integrali. Sovrani dhe Integrali mbeten, brënda botëve të dualitetit, të vetmet identitete që janë fraktale dhe shtrihen në të gjitha Nivelet dhe Jetët. Çdo gjë tjetër ー absolutisht gjithçka ー është e lidhur së bashku në Programin Social, trupin ose egon.

122  Elementet e vetëdijes në sferat dualiste që kanë evoluar përgjatë miliona viteve me qëllim të mbulimit të faktit se si realiteti është, kanë shumë emra. Ato përpiqen të mbulojnë faktin që ne nuk jemi të ndarë, qënie fizike që jetojmë dhe vdesim, të vendosura këtu, ose evoluar në këtë vend, nga një inteligjencë e panjohur e rastësishme ose ndërhyrjes hyjnore. Këto perde, ndonëse shumë të evoluara dhe delikate në funksionimin e tyre, përbëhen nga dy elementë: subkoshientja dhe pavetëdija kolektive.

123  Subkoshientja është e lidhur me Sovranin, ndërsa e pavetëdijshmja kolektive është e lidhur me Integralin. Së bashku ato formojnë seksionin fillestar të urës midis trupit (subkoshientes) dhe egos (pavetëdijes kolektive) dhe homologëve të tyre me dimensione më të larta (Sovrani dhe Integrali). Subkoshientja dhe e pavetëdijshmja kolektive mbulojnë realitetin e Integralit Sovran, duke ruajtur praninë e tij, duke e zbutur atë në të njëjtën kohë.

124  Mëndja, e lidhur me trurin, përdoret nga trupi në mënyrë që të mbijetojë dhe ndoshta të lulëzojë në botët e dualitetit. Mëndja është pjesa e Programit Social që është kryesisht e panjohur për racën njerëzore. Zakonisht ne i dërgojmë mendimet në organin e trurit, duke besuar se ai është ekzekutuesi i mendimit, dhe mëndja është pika e origjinës së tij.

125  Po ku është mëndja? Mendimtari i mendimit? Të gjithë ne e dimë se ku është truri, por mëndja është shumë më kalimtare dhe më fantazmë në formë dhe funksion. Mëndja është ndërlidhja me inteligjencën e zemrës. Truri ka një ndërfaqe relativisht primitive me zemrën fizike, por mëndja është ajo që ndërlidhet me zemrën energjike, energjinë jofizike të zemrës. Ky është një nënsistem i vetëdijes që, në çdo kuptim, pasqyron fjalën e urtë, “si lart, poashtu edhe poshtë”.

126  Mbivendosja e zemrës dhe mëndjes (mandorla) është ndërlidhja midis trup-egos, Mëndjes Fisnike dhe aftësisë imagjinative në të. Sjellja e këtyre sub-sistemeve në harmoni dhe shtrirje relative është qëllimi kryesor i zgjerimit të dualitetit. Kjo është pika fillestare e Integralit Sovran brënda sferave të dualitetit dhe kulturës njerëzore. Gjatë gjithë historisë së njerëzimit ka pasur nga ata që e kanë arritur këtë harmoni dhe përafrim, secili me metodën e vet dhe nëpërmjet sistemit të vet të besimit (Programit Social).

127  Edhe nëse një miliardë njerëz besojnë në të njëjtën fe ose filozofi, atje ka dallime të dukshme në sistemin e tyre të besimit si rezultat i trajektores së tyre unike të jetës dhe të kuptuarit subkoshient të vetvetes totale të tyre. Është ky dallimi në besim ose ekzekutim i tij, që fton kritikën dhe gjykimin, edhe në mesin e miqve të tyre ndjekës, dhe kjo është se si egoja hyn në pikturë. Kjo ndodh me intensitet madhështor kur edukimi fillon në jetën e një fëmije.

128  Egoja mbron lëndimin emocional të perceptuar të Programit Social që arrin tek trup-ego në formën e gjykimit, papërsosmërive të perceptuara dhe shqetësimit obsesive ー nga vetja ose nga të tjerët. Këto “erëra” goditëse ndihmojnë në formimin e egos. Ato nuk janë të vetmet forca, por këto janë ato të rëndësishmet që vijnë nga burime negative. Burimet pozitive janë elementet e suksesit, njohjes, dashurisë dhe arritjes. Burimet më neutrale janë shkëputja, kënaqësia dhe frymëzimi.

129  Këto forca pozitive, negative dhe neutrale po pakësohen dhe rrjedhin vazhdimisht. Në jetën e shumicës së njerëzve, ato lëvizin si gjethet e rëna në erë. Herë rrotullohen paqësisht, herë hidhen nga uragani, herë shtrihen në tokë sikur flenë, herë tërhiqen në një drejtim të veçantë larg rehatisë së tyre. Sido që dëshiron ta quash shkakun dhe pasojën, është mungesa e perceptuar e kontrollit që krijon egon. Ajo është një dëshirë-ta-kontrollosh-por-nuk-e-di-si lloj ndjenje që egoja mbrohet nga.

130 Diagrami në faqen tjetër ilustron marrëdhëniet ndërmjet sferave jodualiste dhe atyre dualiste.

131  Në çdo jetë ekziston mundësia për të vlerësuar Sovranin dhe Integralin. Integrali është universi mentorues[1] dhe Sovrani është studenti i dualitetit. Ka harmoni dhe ekuilibër në këtë shkëmbim. Një bashkëpunim i pastër. Programi social-trup-ego e kupton këtë në mënyrë subkoshiente. Mandorla[2] (mbivendosja) e Sovranit dhe Integralit në dualitet është vëndi ku Programi Social është projektuar për të qënë një hapësirë më mikpritëse për zgjerim, unitet dhe mirëkuptim. Është trup-ego që e bën këtë të mundur, po aq sa edhe vetë Integrali Sovran.

[1] Përkufizuar në paragrafin 147…

[2] Vesica piscis është një simbol i lashtë që futet në historinë e besimeve dhe kulturës njerëzore. Ai tregon kryqëzimin dhe mbivendosjen e dy të kundërtave ose gjëndjeve dukshëm të ndryshme. Ai është simboli integral. Ai ka përshkuar kohën njerëzore, ndoshta si më e fuqishmja nga të gjitha simbolet e pavetëdijshme kolektive, gjithmonë e fshehur në pamje të qartë.

132  Programi Social është shpesh shumë gjëra, por ajo që duket se po fiton popullaritet është se ne jetojmë në një simulimーqë qëniet e përparuara diku në universin tonë krijuan teknologjinë kompjuterike si edhe ne bëmë, ndoshta miliona vjet më parë, e cila u dha atyre aftësinë për të luajtur Zotin dhe të krijonin një botë në të cilën shpirti i njeriut është i lëkundur si kukulla në një botë të shpifur.

133  Zakonisht, justifikimi për këtë besim ose hipotezë është se përshpejtimi i teknologjisë kompjuterike dhe softuerike duket se rritet në mënyrë eksponenciale pa fund. Edhe speciet tona, duke qënë në krye të teknologjisë kompjuterike për vetëm disa breza, janë tashmë në majë të inteligjencës artificiale, informatikës kuantike, metaversës dhe realitetit virtual. Tashmë ne jemi në gjëndje ta imagjinojmë këtë botë të re, dhe teknologët tanë janë shumë të lumtur të na çojnë atje. Kështu, një specie që ishte qindra apo mijëra breza në vendosjen e tyre të inteligjencës artificiale, me siguri do të ishte në gjëndje të bënte një botë të simuluar të padallueshme nga realiteti.

134  Nën lenten e kohës, evolucioni ndodh. Ai shpalos një përshtatje gjithnjë e më të madhe me vetëdijen Integrale Sovrane, megjithatë, ky udhëtim nuk është gjë tjetër veçse një vijë e drejtë nga pika e ndarjes në vetëdijen Integrale Sovrane. Programi Social kolektiv është rruga që ne të gjithë udhëtojmë, duke marrë të gjitha gërshetimet dhe kthesat që thurin dhe dalin nga realiteti ynë në momentin kolektiv. Multiversi është aq i madh dhe dinamikisht në zgjerim sa nuk mund të gjenerohet nga një inteligjencë artificiale, dhe kjo është rezultat i ekzistencës së jodualitetit. Inteligjenca artificiale është binare. Bëhet fjalë për sferat e dualitetit dhe në këtë hapësirë-kohë, një AI i pjekur me të vërtetë mund të krijojë simulime të padallueshme nga realiteti. Inteligjenca artificiale nuk mund ta zgjerojë inteligjencën e tyre në jo-dualiste.

135  Fushat në të cilat Integrali Sovran është i plotë, në të cilin ai është i vetëdijshëm për vetveten, dhe Sovrani dhe Integrali janë të bashkuar në pjesë të barabarta, ky është vëndi ku të kundërtat bashkohen në harmoni. Aty ku të kuptuarit është e mundur. Ky është burimi ku jodualiteti bëhet burimi i dualitetit. Nëse do të ishte e kundërt, ku dualistja mund të krijonte jodualisten, atëherë AI mund, në teori, të krijonte një simulim të realitetit tonë total. Megjithatë, njëra lind shumësinë, jo anasjelltas. Ajo është rrjedha e krijimit.

136  Programi Social nuk është një simulim, ai është një “fushë-enë” e përvojës kolektive, zgjimit, zgjerimit dhe të kuptuarit. Fusha e enës është një krijim i të gjithëve në çdo nivel. Është një pafundësi në zhvillim. Në qëllimin më të madh të të kuptuarit, është një bashkëpunim i Sovranëve për t’u bashkuar me perspektivën Integrale dhe për të korrur dhe ndarë bujarinë e përvojës në dualitet.

137  Qëllimi themelor i trup-egos është të mundësojë një pikë ndarjeje për Integralin Sovran që të përjetojë sferat e dualitetit. Ekziston një pjesë organike e Programit Social kolektiv dhe një pjesë matematikore. Një zemër dhe një mëndje. Një pranim dhe transmetim i energjisë. Trup-ego tërheq thumbat e Integralit Sovran, duke e lejuar atë të jetojë i ndarë brënda Niveleve dhe Jetëve të shumta, të cilat të gjitha bëhen Programi Social si për një anëtar individual, ashtu edhe për një njësi kolektive të një specie.

138  Tani, të lutem imagjino një simulim që është në gjëndje të prodhojë një program social-trup-ego, e lëre më një numër të pafund të tyre në kryqëzimin dinamik të zgjerimit midis sferave dualiste dhe jodualiste. Është e qartë, me kusht që të jesh dakord me premisat e Integralit Sovran, se realiteti është krijuar kolektivisht, jo një individ apo grup individësh me të njëjtin mendim, pavarësisht se sa inteligjent apo i aftë për teknologji mund të jetë ai apo ata. Programi Social është gjithëpërfshirës. Duhet të jetë në mënyrë që të prodhojë një pikë ndarjeje për vetëdijen Sovrane Integrale. Kjo është dhurata e programit social-trup-ego.

139  Është një dhuratë që duhet hapur dhe kuptuar, për t’u vlerësuar vërtet.

---