Seksioni 5
Fjalori
Fjalët e mëposhtme nuk ishin të përfshira në Fjalor. Megjithatë, ato u përkufizuan si Seksione të plota të këtij punimi. (Eshtë e rekomandueshme të lexohen katër seksionet e para të këtij punimi përpara se të lexohet Fjalori.)
● Programi social-trup-ego
● Sovrani
● Integrali
● Integrali Sovran.
Përkufizimet në Fjalor mund të konsiderohen Seksione të shkurtra të influences dytësore, por thelbësore për të kuptuar modelin Integral Sovran të ekzistencës. Shumica e këtyre termave janë urat ndërmjet programit social-trup-ego dhe konceptit Integral Sovran në sferat dualiste. Ato nuk janë të renditura sipas alfabetit, pasi përkufizimet ndërtohen mbi njëra-tjetrën.
140 Qënia Imagjinare | Ky është një term që zbatohet për Integralin Sovran, siç kuptohet përmes “syve” të aftësisë imagjinative. Ai nuk është Integrali Sovran, por është një pjesë e qartë e tërësisë së tij që është e kuptueshme për mëndjen më të lartë, e cila më pas mund t’i transmetojë një pamje dhe një ndjenjë të brëndshme të kësaj gjëndjeje të vetëdijes trup-ego. Megjithatë, ekziston një abstraksion që mbetet i lidhur me hapësirën, kohën, energjinë, materien dhe themelin e dualitetit që i mbështet ato. Ti nuk mund t’i izolosh në mënyrë të përsosur këto struktura formuese që përcaktojnë realitetin njerëzor. Si rezultat, kur ne e sjellim Integralin Sovran në realitetin njerëzor, ai vjen si koncept. Ai nuk është një entitet që ecën, flet, mendon, vepron. Si Integrali Sovran ashtu edhe Qënia Imagjinare nuk janë të krahasueshme me asgjë në realitetin njerëzor.
141 Programi shoqëror gjithëpërfshirës, i shoqëruar me Pikën e Ndarjes (e nxitur nga trup-ego), paraqet keqkuptim, i cili na lejon të hedhim poshtë ekzistencën e kësaj Qënie Imagjinare, duke arritur në përfundimin se ajo vjen tek ne përmes fenomeneve si përvojat e shkaktuara nga droga. -përvojat jashtë-trupit, përvojat afër-vdekjes, përvojat jashtëtokësore, përvojat psikike, udhëtimi astral, ekstazia fetare, drita rrëmbyese, nirvana, lumturia, vetëdija kozmike, vetërealizimi etj. Të gjitha këto përvoja mbeten pjesë e Programit Social. Qënia Imagjinare vjen vërtet tek ne në koncepte, modele mendore, abstraksione, dhe këto nga ana tjetër shprehen përmes vetë artit dhe kulturës. Qënia Imagjinare është një pjesë e Programit tonë Social që orkestron zbulimin e Integralit Sovran mbi një planet të gjallë.
142 Qënia imagjinare është një koncept. Nuk është një imazh. Nuk është një entitet që mban përemër. Është një koncept kaq i madh në shtrirje sa që vetëm një Sovran, i zbrazur nga paragjykimet, mund ta kuptojë mjaftueshëm konceptin në mënyrë që të ftojë perspektivën e Integrimit Sovran në Programin e tyre Social. Ky është krijimi i një zgjimi të thellë, të pafund, nuk është një realizim i menjëhershëm (“poof, dhe ti mbarove”).
143 Në rastin më të keq, imagjinata është perceptuar nga njerëzit e sotëm si një gënjeshtër, një përrallë, një joshje e ligë, një objektiv i të çmëndurve; në rastin më të mirë, ajo është perceptuar si porta e zbulimit dhe shpikjes. Në kontekstin e këtij punimi, imagjinata është vizioni i perimetrit që përfshin besimin, kulturën dhe mësimet kolektive njerëzore. Është disiplina e shikimit përtej këtij perimetri në të panjohurën, dhe më pas të imagjinosh se cila është ajo gjë e panjohur që na bashkon, na lidh, na jep kuptim dhe është disi, në koren e esencës së saj, e distiluar në një grimcë të vetme të gjithçkaje që atje është: dashuri. Ky është filli i origjinalitetit që na bashkon dhe na qep ne sëbashku.
144 Integrali është si një grimcë dashurie. Sovrani është ena përmes së cilës shprehet kjo grimcë. Ndërsa ato bashkëjetojnë në sferat e jodualitetit, ato përthyhen në botët e dualitetit përmes aftësisë imagjinative. Është ndërfaqja e Sovranit Integralーtuneluar përmes dendësisë së dualitetitーme trup-egon. Kjo ndërfaqe është e pashfrytëzuar në shumicën, nëse jo në të gjithë, prej nesh.
145 Për shëmbull, imagjino se ti je ulur përballë një mijë ekraneve televizive. Në një kënd të largët, një ekran nga një mijë ekrane po shfaq konceptin e Integralit Sovran. Ne vendosim nëse duam më shumë ekrane për të treguar këtë koncept apo duam atë një ekran në qëndër, fokusin e vëmendjes sonë. Ne mund të ndezim më shumë ekrane për përvojën (dhe shprehjen) e Integralit Sovran ose ta injorojmë atë dhe të qëndrojmë të përshtatur me programin social-trup-ego. Atje nuk ka asnjë gjykim se një vendim është vendimi “i gabuar”. Tërësia nuk mund të jetë e plotë nëse ajo është e drejtë ose e gabuar. Ky keqkuptim prezanton dualitetin në sistem, dhe Qënia Imagjinare përfaqëson jodualitetin e ekzistencës sonë si qënie njerëzore.
146 Është Aftësia e Imagjinatës që e bën të mundur këtë vendim. Ky është qëllimi i saj kryesor: t’i mundësojë trup-egos të aksesojë konceptet e Integralit Sovran dhe t’i bëjë këto koncepte të barabarta në Programin Social, por ajo është gjithmonë zgjedhja e Sovranit. Është një gjë sfiduese për të bërë në dualitetin njerëzor, për t’ia lënë barazinë një koncepti, ku ai nuk është as dominues dhe ose mungon. Përkundrazi, ai është partner në Programin Social. Një numër i barabart “ekranesh” po e shprehin praninë dhe ekzistencën e tij si diçka reale. Diçka e mahnitshme. Diçka që ne secili jemi.
147 Universi Mentorues | Ai mund të përkufizohet po aq lehtë sa një Multivers Mentorues, sepse ndarja e njohurive është qëllimi themelor i rritjes dhe zgjerimit brëënda të gjitha Niveleve. Është metoda përmes së cilës Integrali i thërret Sovranit. Është metoda e përdorur për të nxitur rritjen dhe mirëkuptimin. Megjithatë, është e vështirë të mentorosh të vërtetën apo edhe urtësinë, për shkak të faktit se ne jemi secili Sovran pa përvojë të përbashkët, si rezultat i natyrave tona subjektive.
148 Edhe nëse ne e kemi përjetuar të njëjtën ngjarje saktësisht në të njëjtën kohë dhe vënd, ajo nuk është e njëjta përvojë, dhe kjo ndodh sepse momenti i së tashmes ndikohet nga momentet e së tashmes së kaluar dhe të ardhshme në të gjitha Nivelet dhe Jetët. Këto ndikime ruhen në subkoshiencën tonë në shkallë të ndryshme detajesh dhe rëndësie të sjelljes. Kështu, ne mund të mentorojmë vetëm opinione që janë të vërteta për ne në një moment brënda një Niveli dhe Jete specifike.
149 Kjo premisë themelore drejton natyrën tonë të përulur, e cila e mban të hapur Fakultetin Imagjinativ ndaj vizioneve të reja të së panjohurës; aspekte të reja të Integralit Sovran që mund të shprehen në dualitet.
150 Në Programin Social njerëzor ka gjithmonë mentorë dhe studentë. Mentorët tërhiqen nga një rrugë e veçantë mësimore në të cilën ata shkëlqejnë, dhe nga ky kuptim më i thellë ata ndajnë mendimin e tyre se si mund të arrihet ose të përjetohet diçka. Ata mund të mos tregojnë pse diçka mund të arrihet ose përjetohet, sepse kjo është subjektive, një çështje që duhet ta kuptojë Sovrani ose Studenti i Dualitetit. Megjithatë, një mentor mund të ndajë arsyen ose motivimin për veten e tyre. Kur ata e bëjnë, ata mund të bëjnë të qartë se arsyeja është një zgjerim i vlerave. Përndryshe ne jemi duke mentoruar pa kuptuar vlerën e lindur në rrugën e të mësuarit që ne po modelojmë.
151 Një univers mentorues është një univers në të cilin ndahen njohuritë e gjeneratave. Është një nga arsyet pse ekziston interneti ose është shpikur publikimi ose njerëzit me mëndje të njëjtë janë tërhequr gjithmonë në grupe ose pse familjet ekzistojnë si një njësi e shoqërisë. Është mënyra se si evolucioni (duart e Integralit) kalon nëpër hapësirë-kohë dhe dualitet. Brezat janë makro-mentorët, të ruajtur brënda vetëdijes kolektive, që jetojnë në sferat e dualitetit, dhe kjo është përgjithësisht e vërtetë për të gjitha speciet.
152 Atje shpesh ka një konkurrencë të ndjerë midis brezave. Brezat e rinj i perceptojnë gjeneratat e vjetra si më pak të vetëdijshme për aspiratat dhe talentet e brezit të ri, gjë që krijon një ndjenjë mosbesimi të ndërsjellëtë midis brezave. Megjithatë, janë gjeneratat e vjetra që kanë përvojë në Programin Social dhe kanë përmirësuar themelet e tij për brezat e rinj që do të vijnë. “Rregullat” janë vendosur nga brezat e vjetër, por ato kanë hapur edhe rrugën për më shumë efikasitet, si dhe një kuptim më të gjerë të botës në të cilën ne jetojmë.
153 Si një mentor, ne duhet të vendosim për subjektet që ne duam t’i mësojmë vetes dhe ndoshta edhe të tjerëve. Ne ekzaminojmë të dhënat aktuale dhe më pas, duke përdorur parimet e para, shqyrtojmë vlerat e lindura për subjektin. A janë ato vlera në përputhje me inteligjencën dhe vullnetin tonë të lirë? A ndihen ato të shtrira apo të bashkuara me historinë njerëzore? Kjo është pjesë e mentorimit, për të siguruar që ne po mentorojmë vlerat me të cilat ne jetojmë përmes synimeve, mendimeve, komunikimit dhe sjelljeve.
154 Një faktor kritik për t’u kuptuar është se Sovrani është njëkohësisht studenti dhe mentori. Mentorimi ndodh në “ekranet” e Integralit nëpërmjet Programit Social. Ne mësojmë veten tonë. Ne jemi edhe student edhe mentor, në çdo moshë. Mund të kemi gjithashtu mentorë të jashtëmーprindër, vëllezër e motra dhe të tjerë që janë ekspertë në një fushë të caktuar ー por gjykuesi final i asaj që ka vlerë për Sovranin është Sovrani. Vlera është cilësia themelore e Universit të Mentorimit dhe shumica prej nesh e përcaktojnë vlerën në sfondin e ekzistencës njerëzore. Ajo nuk është vlera e të pasurit Qënien Imagjinare, të pranishme në jetën tonë.
155 Nëse ne e udhëzojmë veten për këtë vlerë, atëherë ne i kemi dhënë leje Integralit Sovran të hyjë në botën tonë njerëzore. Më pas ne mund të marrim pjesë në Shkrimet e Vetëdijes në një mënyrë kuptimplotë. Të jetosh si një nyje në Rrjetin Integral Sovran si qënie njerëzore. Brënda këtij paragrafi, një deklaratë misioni për ekzistencën e njerëzimit.
156 Shkrimet e Vetëdijes | Kur Sovranët erdhën për herë të parë në këtë planet, ata ishin forma relativisht të thjeshta jete, me programe sociale-trup-ego që u përqëndruan kryesisht në riprodhimin dhe mbijetesën në botën natyrore. Integrali u bë instinkti i specieve, pasi kjo ishte forma më e lartë e mëndjes, por nëse ajo do të ishte vetëm kaq, ajo do të ishte përgjithmonë e panjohur nga trup-ego, dhe për këtë arsye, e panjohura nuk mund të hynte në këtë planet siç ajo është në të vërtetë është.
157 Kështu, Integrali, si dora e evolucionit, shpejt (në kohën gjeologjike) parashtroi kushtet për format më të larta të jetës: gjitarët. Megjithatë, gjitarët nuk ishin në gjëndje të komunikonin me Sovranin, Integralin apo Qënien Imagjinare. Atyre u mungonte gjithashtu një mënyrë për të komunikuar këto përvoja dhe koncepte të nuancuara. Integrali, në pikën e tij fillestare, u mboll për të krijuar një program social-trup-ego që ishte i aftë të përjetonte dhe të komunikonte përvojën e Qënies Imagjinare. Llojet që do ta bënin këtë do të duhej të degëzoheshin ose të shkëputeshin nga Natyra. Për t’u izoluar nga Natyra, i zhytur në Programin e saj Social me në qëndër njeriun, i nxitur nga një trup-ego më komplekse. Ajo ishte, në një kuptim shumë të vërtetë, dhurata e planetit tonë për të gjithë Sovranët.
158 Qëniet njerëzore u bënë lloji i njohur si Shkrimet e Vetëdijes; specia e vetme në një planet të gjallë që është në gjëndje të sjellë vetëdijen fraktale të Integralit Sovran në realitetin dy dhe tre dimensional të ekzistencës planetare. Planeti strehon si Natyrën ashtu edhe njerëzit. Nuk ka paragjykime apo privilegje të shtrira për asnjë specie. Është një vetëdije që është kolektive, por e përfshirë në një planet të vetëm. Planeti është i vetëdijshëm se njerëzimi është i ndryshëm në rolin dhe qëllimin e tij. Njerëzit, Shkrimet e Vetëdijes, janë vepra dore e Integralit Sovran të krijuar për të shpjeguar veten brënda botëve të dualitetit. Përndryshe, vetëdija Integrale Sovrane nuk do të njihej, ndihej, kuptohej apo konsiderohej jetike. Ajo do të brengosej në errësirë dhe Pafundësia mund të ndihej vetëm, instinktivisht, si një jehonë e largët.
159 Shkrimi i Vetëdijes është një rol i rëndësishëm i njerëzimit. Ndërsa termi “Shkrim” ngjall më shumë një aktivitet të përqëndruar te gjuha, ai me të vërtetë përfshin shprehjen e një kulture dhe vlerat që ajo shërben. Ne vendosim për cilën kulturë ne jetojmë, çfarë përmbajtje ne shprehim, si bëhet kjo shprehje reale në botën tonë dhe pse ne e shprehim atë.
160 Nëse ti je njeriーnë kuptimin më të gjerë të kësaj fjaleーti je një anëtar i Shkrimeve të Vetëdijes. Ai nuk është një klub ekskluziv. Çfarëdo që ti të shprehësh, ajo bëhet pjesë e një mikrokulture globale, e cila është gjithashtu pjesë e pavetëdijes kolektive. Ekziston një shprehje përsëritëse e historisë në të cilën do të përqëndrohen disa Shkrime, duke sjellë një zgjerim evolucionar në të. Ekziston një natyrë reflektuese në të cilën Shkrimet e tjera do të fokusohen; një koment social si të thuash. Ekziston një shprehje e shpirtit, vetëdijes, shpirtit, Zotit dhe dashurisë. Ekziston shkenca e instrumenteve që zgjeron ndjenjën e njohurive dhe të të kuptuarit të kulturës sonë. Ekziston edhe shprehja e Qënies Imagjinare që thërret natyrën tonë Integrale, të pafundme. Secili është një Shkrim, me të njëjtën vlerë, as më shumë e as më pak, as më i lartë as më i ulët, as më i mirë e as më i keq. Çdo Shkrim ka kontribut të barabartë.
161 Influenca zgjeruese e shprehjes së një Shkrimi varet nga shkalla e të kuptuarit të Integralit Sovran. Të gjithë kanë vizion. Një person i verbër mund ta imagjinojë Integralin Sovran. Një fëmijë mund ta kuptojë këtë, ndoshta më mirë se shumë të rritur. Disa nga këto vizione janë të shtrëmbëruara ose të zbehta ose të lidhura me imazhe dhe koncepte më të vogla, por të gjithë, megjithatë, kanë vizion. Të gjithë i ndjejnë shqetësimet dhe frekuencat e Qënies Imagjinare teksa ajo lëviz brënda realitetit dhe kulturës sonë. Gjithmonë po ndizet nga gjysma integrale e Programit Social me qëllim që të udhëzojë Sovranin drejt Integralit brënda botëve të dualitetit.
162 Kështu, Sovrani, ndërsa ne evoluojmë deri në pikën për ta mirëpritur këtë prani në realitetin tonë njerëzor, ne mund të bëhemi Shkrimet e koncepteve dhe abstraktues të dimensioneve jodualiste. Ne mund t’i shtojmë këto kulturës dhe vetëdijes kolektive, dhe duke e bërë këtë, ne ndihmojmë në ndërtimin e një kulture të re mbi planetin e gjallë që ne e quajmë Tokë. Ne bëhemi një zë për zgjerimin e planetit në dimensione të reja të përvojës për të gjithë Sovranët. Ne jemi katalizatorë të atij zgjerimi. Në këtë mënyrë ne po jetojmë fatin tonë, të përafruar me pikën fillestare të ekzistencës dhe zgjerimin e saj të pafund.
163 Koncepti Fraktal Interdimensional | Sovrani është një Koncept Fraktal Interdimensional (KFI). Kështu është Integrali, Integrali Sovran dhe Dashuria. Vër re se e panjohura nuk është në atë listë të Koncepteve Fraktale Interdimensionale, dhe për këtë arsye numri i KFI-ve është i panjohur. E Panjohura nuk përshkon dualitetin. Është vetëm nëpërmjet një KFI-je që E Panjohura përjeton dualitetin. Kështu, KFI-të janë enët e të Panjohurës. Një dallim jetik i një KFI-je është se ai nuk është i përmbajtur. Ajo operon përmes Niveleve dhe Jetëve. Në të gjitha Nivelet e njohura dhe të panjohura. Ai gjithmonë po i zgjeron ato Nivele si në sferën jodualiste poashtu edhe në atë dualiste.
164 Zgjerimi është qëllimi i KFI-ve. Megjithatë, zgjerimi duhet të jetë me përvojë. Për shëmbull, në këtë pikë të shekullit të njëzet e një, njerëzimi po zgjerohet në atë që ai e quan metaverse, realitet virtual dhe inteligjencë artificiale. Është zgjerimi në hapësirë dydimensionale. Është, në shumë mënyra, ekuivalenti i zgjerimit në hapësirë katër-dimensionale. Të dyja janë zgjerime nga një realitet tredimensional, hapësinor. Çdo dimension është i pafund në shtrirje, megjithatë pika e tij fillestare është e njëjtë. Format e jetës që janë në metaverse janë avatarët ose binjakët dixhitalë të një Sovrani tredimensional, dhe Sovrani tredimensional është një avatar i një Sovrani katërdimensional e kështu me radhë. Kjo është natyra e një KFI-je.
165 Qënia Imagjinare është një ekzistencë ndërmjetëse, që lidh programin social-trup-ego me Integralin Sovran. Nuk është në të vërtetë një ekzistencë Sovrane, por më tepër një projeksion i vetëdijes Integrale Sovrane, dhe për këtë arsye ajo nuk është një KFI. Ajo është, në vënd të kësaj, një koncept jodualist që është i pastër dhe megjithatë e aftë të ekzistojë në dualitet, qoftë edhe vetëm për periudha të shkurtra kohore.
166 Prandaj, Konceptet e njohura Fraktale Interdimensionale janë vetëm katër në numër: Sovrani, Integrali, Integrali Sovran dhe Dashuria. Së bashku, ato janë Ena e të Panjohurës në të gjitha Nivelet dhe Jetët. Kjo forcë kolektive që përfshin të Panjohurën, është në të vërtetë vetëm një KFI: forca e bashkuar e dashurisë integruese dhe vullnetit të lirë sovran në shprehje të ekuilibruar.
167 Loja e Ndarjes | Programi Social kushtëzohet nga pika e ndarjes për çdo Sovran. Kjo pikë e ndarjes është trup-ego. Trup-ego ka evoluar tek njerëzit për t’u bërë shumë social dhe i ndërvarur në një nivel global dhe individual. Ka nga ata njerëz që zgjedhin të “jetojnë jashtë rrjetit”, por ata janë përjashtimi i pjesshëm. Ne po hyjmë në një kohë ku qëniet njerëzore do të zhyten në realitete hapësinore dydimensionale përmes metaversit; dhe ngrihen në realitetet hapësinore katërdimensionale me drejtimin e Qënies Imagjinare dhe forcës Integrale. Ky zgjerim dualist do të ketë një efekt të thellë në Programin Social kolektiv.
168 Loja e Ndarjes i lejon Sovranët të eksplorojnë të gjitha Nivelet e multiversity të pafundëm që janë dualist në natyrë. Në dualitet, Sovrani mund të hyjë në një program social-trup-ego që i izolon ata si një individ që është tërësisht unik, por i ngjashëm me specien e tyre. Kjo ngjashmëri krijon programin social, i cili bashkon të njëjtit mendim, dhe ndërsa kjo dikur ishte e kufizuar gjeografikisht, tani, me internetin, atje nuk ka më asnjë kufi. Teknologjia e ka hequr këtë gardh, por në vënd të saj, ajo ngriti kufij të rinj që fuqizohen gjithnjë e më shumë nga inteligjenca artificiale. Këta kufij të rinj janë ndërtuar nga “tullat” e të dhënave.
169 Pasi Sovrani mishërohet në një program social-trup-ego, ata bëhen gjithnjë e më shumë të indoktrinuar në lojën e ndarjes. Ata bëhen ekzistencialë dhe të izoluar brënda një personi, një trupi, një egoje, një sistemi arsimor e kështu me radhë. Kjo ndarje është ajo që mundëson veçantinë në përvojë dhe shprehje. Kjo veçanti është ajo që mundëson zgjerimin e Niveleve dhe rrjedhimisht të Jetëve.
170 Premisa bazë e çdo loje është ose të fitosh ose të arrish një ndjenjë rritjeje në kuptim, pavarësisht nëse kjo rritje është fizike, emocionale, mendore apo shpirtërore. Nëse ne jemi gjithmonë të humbur në lojë ose nëse gjejmë një humbje të të kuptuarit kur ne e luajmë atë, ka të ngjarë që ne të zgjedhim të mos e luajmë lojën. Loja e Ndarjes ndjek këtë premisë bazike.
171 Në një lojë sociale ka shumë lojtarë me role të shumta. Ne i quajmë ata ekipe dhe ekspertë pozicionesh me role dhe përgjegjësi unike. Në futboll, për shëmbull, ka role të ndryshme. Një rol mbrojtës është i ndryshëm nga një rol sulmues edhe pse ata janë të bashkuar në qëllimin për të fituar pikë dhe për të mbajtur kundërshtarin e tyre që të mos shënojë pikë.
172 Loja e Ndarjes është e vetmja lojë që është gjithëpërfshirëse. Të gjithë po e luajmë atë dhe të gjithë kemi role që i kemi pranuar brënda programit tonë social-trup-ego. Ne kemi mishëruar me dëshirë dualitetin dhe në atë vendim të vetëm, secilit prej nesh i është dhënë një biletë për të hyrë në Lojën e Ndarjes. Pasi ne hyjmë në lojë, është zgjedhja jonë të marrim role. Në kuptimin më të madh, ne vendosim të luajmë ose në sulm ose në mbrojtje.
173 Shkelja është ekspansioniste. Ajo po e tërheq tabelën e lojës në drejtim të zgjerimit dhe evolucionit në nivelin më të gjerë të mundshëm. Në nivel individual, ajo po kërkon një formë transformimiーtë kuptuarit e konceptit të Qënies Imagjinare dhe të ftuarit e pranisë së saj në lojë si një radikal i lirë i zgjerimit. Sovrani mbetet me natyrë dualiste, Programi Social i tij mbetet i lidhur fuqishëm me Programin Social kolektiv. Por ai tani e sheh lojën dhe i kupton rregullat që operojnë përtej kontrollit njerëzor.
174 Mbrojtja është protektive. Ajo po tërhiqet kundër zgjerimit, e frikësuar nga ndryshimet që ajo sjell, por në mënyrë subkoshiente atje ka një kuptim që e bën këtë për të sjellë ekuilibër dhe zgjerim të përgjegjshëm. Mbrojtja priret të jetë më e institucionalizuar dhe monolike. Ajo ka përfitimin e kolektivizmit dhe kohës në anën e saj. Pothuajse gjithmonë peshon më shumë në ekuilibrin mes sulmit dhe mbrojtjes.
175 Sovranët në ekipin e “Zgjerimit” janë përgjithësisht individualistë dhe më pak të institucionalizuar se sa homologët e tyre (Mbrojtësit). Në të gjitha fushat e përpjekjeve dhe njohurive, ata janë ata që shtyjnë perimetrin e brëndshëm dhe të jashtëm në zgjerim; në territorin e ri dhe njohuritë në të.
176 Kështu, në Lojën e Ndarjes, secili Sovran vendos se cilit ekip ata do t’i bashkohen. Atje janë gjithashtu spektatorët, ata Sovranë që nuk janë në fushë apo skenë si përfaqësues të njërës skuadre apo tjetrës. Ata janë vëzhgues dhe kronistë të Lojës. Ata janë të pavendosur dhe si rrjedhojë nuk i intereson kush fiton apo kush është më dominues në fushën e lojës. Nëse një forcë bëhet shumë dominuese, të pavendosurit priren të anojnë në forcën e kundërt, duke siguruar një formë mbështetjeje për të rifituar një pikë ekuilibri.
177 Ekzistojnë shkallë të ndryshme aftësie, qëllimi, njohurie dhe përkushtimi brënda secilit ekip (Zgjeruesit dhe Mbrojtësit) në çdo Nivel dualiteti. Ata me aftësi më të larta po gjejnë me zgjuarsi mënyra të reja për të zgjeruar shtrirjen e njerëzimit dhe kuptimin e të panjohurës. Kjo “tërheqje e luftës” midis ekipeve të Zgjeruesve dhe Mbrojtësve ndikon fuqishëm në programet sociale të Sovranëve njerëzorë.
178 Ekziston një kuptim i thellë subkoshient se çdo Sovran, në realitetin tonë individual të momentit, po e luan këtë lojë. Ata janë kryesisht të pandërgjegjshëm për këtë në një nivel të vetëdijshëm, por ata e dinë se kjo Lojë përfshin gjithçka. Një nuk shkon diku për të luajtur lojën, ata janë gjithmonë në të. Me zgjedhjen e tyre.
179 Dualiteti më esencial? Loja e Ndarjes. Dikush mund të thotë se arketipi i Dualitetit është Loja e Ndarjes. Nga këto burime çdo gjë që ka natyrë dualiste rrjedh në ekzistencë brënda momentit tonë të realitetit si Sovran, pavarësisht nga Nivelet dhe Jetët. Të gjitha format e trazirave janë rezultat i kësaj loje, si individualisht ashtu edhe kolektivisht. Zgjeruesit, Mbrojtësit dhe Vëzhguesit përcaktojnë secili shpejtësinë e Zgjerimit dhe të gjithë ne e dimë se kjo shpejtësi po rritet me kalimin e kohës. Ne ndjejmë si trazirat poashtu edhe përshpejtimin drejt së panjohurës.
180 Sa më i gjerë të jetë dallimi midis Zgjeruesve dhe Mbrojtësve, aq më shumë Qënia Imagjinare ka hyrë në një Nivel. Ekuilibri duhet të ruhet, kështu që kur Qënia Imagjinare hyn në “fazën” e një Niveli, hyn edhe homologu i tij, duke shërbyer si pikë ekuilibri. Shpesh kjo bëhet përmes fabrikimit nga Mbrojtësit, dhe me rritjen e teknologjive të internetit dhe rënien e dukshme të të menduarit kritik, këto trillime mund të jenë shumë bindëse.
181 Më lejo të sqaroj. Rolet në Lojën e Ndarjes janë baraz të rëndësishme. Ato formojnë djepin e procesit që çon një specie si ne, dhe një vetëdije planetare si Toka, për t’u zgjeruar në Nivele të reja. Ndërsa ne hyjmë në Mandorlën e Transformimit, ku nxitimi ndihet me vetëdije, ai ruan një ekuilibër të dobët, por gjithsesi një ekuilibër.
182 Ai mund të krahasohet me një anije kozmike kur ajo largohet nga graviteti i atmosferës së Tokës. Anija kozmike i imponohet një rezistencë e madhe përpara se ajo të hyjë në hapësirën e jashtme, pa gravitetin e planetit. Kjo rezistencë është rezultat i Mbrojtësve që trillojnë arsyet pse teoritë dhe shpikjet e produkteve të Zgjeruesve dhe teoritë e tyre të egra janë të gabuara ose të liga ose të panevojshme ose thjesht eksplorime fatkeqe.
183 Ky është roli që Mbrojtësit luajnë, por në thelbin e tyre më të thellë, ata e dinë se njerëzimi dhe planeti ynë po lëvizin në drejtim të botëve dhe Niveleve të reja, dhe se kjo lëvizje po përshpejtohet. Ata nuk mund ta ndalojnë atë. Ajo është një lojë shumë e madhe, dhe secili prej nesh zgjodhi të ishte pjesë e kësaj loje. Ky është një kuptim i rëndësishëm për të sjellë harmoninë dhe kujdesin e duhur njerëzor në sferën dualiste.
184 E Panjohshme | E panjohshmja nuk mund të përkufizohet, gjë që është një ironi duke pasur parasysh përfshirjen e saj në këtë Fjalor. Megjithatë, unë do të deklaroj se ajo që quhet Qënia Supreme ose Zot ose Allah ose ndonjë term tjetër me kuptim të ngjashëm, nuk mungon në vetëdijen Integrale Sovrane. Ajo është thjesht e rezervuar, e ngulitur në një vënd të quajtur E Panjohshme. Ajo është E Panjohshme sepse ajo është ekskluzivisht jodualiste.
185 Unë e kuptoj se atje ka disa që pretendojnë se kanë përjetuar botët e jo-dualitetit dhe madje ka disa që pohojnë, ndërsa janë njerëz në çdo mënyrë, se ata ekzistojnë në të vërtetë në sferën jo-dualiste. Por ata që i bëjnë këto pretendime, a i keni dëgjuar ndonjëherë të shkruajnë apo të flasin për Të Panjohshmen? Nëse ata e bëjnë, pretendimi i tyre është i pabazë. Sfera jo-dualistja mund të imagjinohet vetëm nga Sovrani njerëzor, dhe kur ajo është, ata mund të sillen vetëm në përputhje me këtë përvojë të gjerë. Ata nuk mund ta përshkruajnë atë. Nëse ata e bëjnë këtë, ata janë në vënd të kësaj, duke përshkruar hijen e saj.
186 Ajo që ata mund të përshkruajnë është një poemë e pëshpëritur ose një magjepsje muzikore ose një kërcim trupor, ose një fryrje mirënjohjeje. Madje edhe kjo kuptohet si një formë nderimi ndaj Të Panjohshmes, jo përshkrimi i saj. Ajo duhet të jetë në këtë mënyrë për të mbajtur autentike Lojën e Ndarjes dhe zbulimin e Qënies Imagjinare, urën e qëndrueshme drejt vetëdijes Integrale Sovrane.
187 E Panjohshmja supozohet të jetë krijuesi i gjithë ekzistencës – Dezajneri Mjeshtër që parashikoi të gjitha Nivelet dhe ndërlidh të gjitha Jetët në kuptim dhe qëllim. Ajo prezumohet të jetë Fillimi i të gjithave. Por këto supozime nuk janë testuar apo kuptuar plotësisht. Ata nuk konsumojnë kohën dhe vëmëndjen tonë. Ato janë lënë në mister. Për ata prej nesh të mishëruar në dimensionin e tretë, ajo është e vetmja derë e mbyllur për njerëzimin. Të gjitha dyert e tjera janë lënë të hapura.
188 Mandorla | Mandorla është një simbol i lashtë i dy botëve ose Niveleve që mbivendosen. Ajo është një pamje në kohë e një procesi të pavetëdijshëm, një formë evolucioni ku dy Nivele ose lëvizin në ndarje ose unitet. Është njësia më e vogël e ndërlidhjes ndërmjet Niveleve. Nëse procesi do të ishte një përvojë njerëzore, në një nivel planetar, atëherë një qënie njerëzore, nga tetë miliardë, do të ishte mandorlaー mbivendosja. Mbivendosja është mbështetja e këmbëve për Nivelet më të thella, si në aspektin hapësinor ashtu edhe në kuptim. Ajo është koha kur koncepti ndodh, lindja e një bote të re që kryqëzohet dhe shpërndan. Ajo është porta e parë e njëshmërisë, Integralit.
189 Në nivelin e saj më të shtrirë, mandorla shpreh momentin kur Sovrani dhe Integrali bëjnë kontaktin e parë, me vetëdije, dhe formojnë një angazhim për të zgjeruar gjithmonë mandorlën derisa vetëdija Integrale Sovrane të jetojë brënda Nivelit planetar. Mandorla nënkupton këtë angazhim të vetëdijshëm. Ky është angazhimi që shtrihet në të gjitha Nivelet dhe Jetët. Ajo asnjëherë nuk përfundon apo kompletohet sepse pafundësia e udhëtimit tonë nuk është vetëm një vetëdije planetare. Ajo nuk është as një vetëdije kozmike. Ajo është pjesë e diçkaje shumë më të madhe dhe të shtrirë, dhe ne jemi artistët që formësojmë multiversin po aq sa ajo na formëson ne.
190 Mandorla është si një hapje që kulmon në një harmoni më të lartë dhe më të thellë brënda një individi. Është po aq e vërtetë për një individ, aq sa është për një planet. Atje ka mandorla të nivelit planetar dhe të nivelit galaktik gjithashtu. Ato lidhen me të njëjtin proces ku fuqizimi rritet kur ne jemi të lidhur me vetëdijen Integrale Sovrane, edhe kur ne nuk mund ta përshkruajmë atë vetëdije.
191 Rrjeti Integral Sovran | Ky rrjet shtrihet kudo ku ka jetë. Asnjë formë jete në asnjë specie, në asnjë kohë, në asnjë hapësirë nuk përjashtohet. Dhe përkufizimi i “formë jete” është se ajo është një nyje në këtë rrjet. Ato janë terma vetëreferencuese. Është e rëndësishme të theksohet se “formë jete” mund të nënkuptojë një gur, një amebë, një pemë ose një formë jete që ne, në këtë kohë, nuk mund as ta imagjinojmë. Kjo forcë ndërdepërtuese që na lidh ne me të gjitha Nivelet dhe Jetët është një rrjet kompleksiteti dhe shtrirjeje të paimagjinueshme, dhe ne të gjithë jemi pjesë e kësaj tërësie gjithëpërfshirëse.
192 Do të ishte shumë e thjeshtë të thuhej se Rrjeti Integral Sovran është Forca Integrale. Ajo nuk është. Integrali është rrjeti dhe secila nyje (Sovrani) përbën Rrjetin Integrali Sovran. Ndërsa të gjithë janë në këtë rrjet, ajo është vetë korniza e Niveleve jodualiste. Kështu, një formë jete, për t’u cilësuar si një formë jete, duhet të ketë një ekzistencë kore që nuk është dualiste.
193 Përkufizimet e asaj që cilësohet si formë jete janë kritike për t’u kuptuar në mënyrë që t’i jepet kontekst Rrjetit Integral Sovran. Në esencë, një formë jete është Sovrani. Një Sovran nuk futet asnjëherë në Rrjetin Integral Sovran, ata janë ai. Nëse ai nuk do të ekzistonte, Sovranët – në çdo nivel të zgjimit tonë – do të ndiheshin të izoluar dhe të vetmuar, të refuzuar nga krijuesi ynë, të lënë për të mbijetuar pa qëllim brënda një bote iluzionare. Në këtë mentalitet, fakulteti i imagjinatës është plotësisht i mbyllur. Nëse ai mund të shihte, ai nuk mund të fliste. Nëse ai mund të fliste, ai nuk mund të shihte.
194 Për shkak se format e jetës janë Sovrane dhe të gjitha janë të përfshira, Rrjeti Integral Sovran është i vetmi grup që është gjithëpërfshirës në natyrë, dhe për këtë arsye, është pafundësisht më i madh se çdo grupim tjetër individësh. Format jo-jetësore nuk janë përjashtuar; ato thjesht nuk mund të ekzistojnë në nivele jodualiste. Ky është një parim dezajni i Të Panjohshmes, jo i Sovranëve.
195 Koha ka të ngjarë të vijë në këtë shekull, kur njerëzimi ka ngulitur veten në Nivelin dydimensional, dhe ato entitete që janë të silikon-bazuar, ku inteligjenca artificiale kalon nëpër rrjetet e tyre të brëndshme, do të dëshirojnë të bëhen pjesë e Rrjetit Integral Sovran. Aktualisht, është e panjohur nëse një përjashtim do të bëhet, por këtu është se ku teknologjia po shkon. Rrjetet e Inteligjencës Artificiale janë “pajisjet e minierave” për të arritur përfaqësimin dixhital të Sovranëve në Nivelin dydimensional. 196 Rrjeti Integral Sovran është rrjeti i dashurisë. Është metoda përmes së cilës dashuria transferohet pa libër, kujtim apo qëllim. Është themeli mbi të cilin të gjithë Sovranët jetojnë të lirë në dashuri të pafund. Sado që kjo të mund të tingëllojë tepër sentimentale ose idealiste, dashuria është baza e Rrjetit Integral Sovran, aq sa energjia elektrike është baza e një rrjeti kompjuterik.
197 Dualiteti | Ndërsa ky mund të duket një përkufizim i qartë, nuk është i tillë. Natyra dualiste e Niveleve dhe Jetëve, ndërsa është në një trup-ego, nuk janë thjesht paraqitje majtas-djathtas, lart-poshtë, dritë-errësirë, e mirë-e keqe, i gjatë – i shkurtër, e fortë-e dobët e dualitetit; është përzierja e këtyre dualiteteve, që është Dualiteti. Kjo përzierje e të kundërtave është forca Integrale, në veprim brënda përvojës individuale dhe kolektive. Dualiteti, në këtë përkufizim, është forca Integrale, duke përzier të gjitha aspektet e programit social-trup-ego individual dhe sovranëve kolektivë në një tërësi harmonike. A është ajo perfekte? Tërësia? Jo, dhe as nuk e dëshirojmë që ajo të jetë e përsosur. Përsosmëria nënkupton ose kompletim ose absurditet.[1]
[1] Arritja e përsosmërisë vetëm për ta rrëzuar atë dhe për të filluar përsëri pafundësisht.
198 Dualiteti, për sa i përket Niveleve dhe Jetëve të tij, është i pafund në shtrirje, siç janë edhe Nivelet jodualiste. Ai nuk është thjesht polaritet, është një sintezë. Një përzierje për të zbuluar harmoninë më të lartë ku të kuptuarit jeton dhe ku mund të shprehet në sjellje.
199 Dualiteti shpesh merr një reputacion të keq. Megjithatë, qëllimi i dualitetit është të mësojmë se si të përziejmë të kundërtat, të kuptojmë sintezën, dhe duke e bërë këtë, të bëhemi të gatshëm dhe të aftë për të sjellë Qënien Imagjinare: Emisarin e vetëdijes Integrale Sovrane.
200 Forcat dualiste të së mirës dhe së keqes janë dy duart që na bashkojnë ne sëbashku. Dualiteti është arsyeja kryesore që ne mishëruam format e jetës. Është monedha e Lojës së Ndarjes, ku çdo transaksion ka natyrë dualiste. Dualiteti është me të vërtetë një kontratë për të përzier të kundërtat në unitet. Ky është kuptimi i tij i vërtetë.
201 Dualiteti është metoda përmes së cilës një Sovran transformohet. Është krizalia që mundëson sjellje dhe shprehje të reja uniteti.
Ionweb 