Kybalion: Filozofia Hermetike

KAPITULLI 1. FILOZOFIA HERMETIKE

“Buzët e njohurisë janë të mbyllura, përveç veshëve të të kuptuarit”

Kybalion

Nga Egjipti i vjetër kanë ardhur mësimet themelore ezoterike dhe okulte, të cilat kanë ndikuar kaq fuqishëm në filozofitë e të gjitha racave, kombeve dhe popujve, për disa mijëra vjet. Egjipti, shtëpia e Piramidave dhe Sfinksit, ishte vendlindja e Urtësisë së Fshehur dhe Mësimeve Mistike. Nga Doktrina e saj Sekrete të gjitha kombet kanë marrë hua. India, Persia, Kaldea, Medea, Kina, Japonia, Asiria, Greqia e lashtë dhe Roma dhe vende të tjera të lashta morën pjesë lirshëm në festën e njohurisë që Hierofantët dhe Mjeshtrit e Tokës së Isis siguruan aq lirshëm për ata që erdhën të përgatitur për të marrë bollëkun madhështor Mistik dhe Okult që kishin mbledhur së bashku organizatorët e asaj toke të lashtë.

Në Egjiptin e lashtë banonin Adeptët dhe Mjeshtrat e mëdhenj, të cilët nuk janë tejkaluar kurrë dhe që rrallë janë barazuar, gjatë shekujve që kanë marrë fluturimin e tyre në procesion që nga ditët e Hermesit të Madh. Në Egjipt ndodhej Lozha e Lozhave më madhështore të Mistikëve. Në dyert e tempujve të saj hynë neofitët, të cilët më pas, si hierofantë, adeptë dhe mjeshtër, udhëtuan në të katër anët e tokës, duke mbajtur me vete njohurinë e çmuar të cilët ata ishin gati, të shqetësuar, dhe të vendosur t’ua transmetonin atyre që ishin gati të merrnin të njëjtën gjë. Të gjithë studentët e Okultit e njohin borxhin që u kanë këtyre Mjeshtrave të nderuar të asaj toke të lashtë.

Por mes këtyre Mjeshtrave të mëdhenj të Egjiptit të Lashtë dikur banonte një prej të cilëve Mjeshtrit e përshëndetën si “Mjeshtri i Mjeshtrave”. Ky njeri, nëse ishte vërtet “njeri”, banoi në Egjipt në ditët më të hershme. Ai njihej si Hermes Trismegistus. Ai ishte babai i Njohurisë Okulte; themeluesi i Astrologjisë; zbuluesi i Alkimisë. Detajet e historisë së tij të jetës i humbën historisë, për shkak të kalimit të viteve, megjithëse disa nga vendet e lashta diskutuan me njëri-tjetrin në pretendimet e tyre për nderin e mobilimit të vendlindjes së tij – dhe kjo mijëra vjet më parë. Data e qëndrimit të tij në Egjipt, në atë mishërim të tij të fundit në këtë planet, nuk dihet tani, por është fiksuar në ditët e para të dinastive më të vjetra të Egjiptit – shumë përpara ditëve të Moisiut.

Autoritetet më të mira e konsiderojnë atë si një bashkëkohës të Abrahamit, dhe disa nga traditat hebraike shkojnë aq larg sa të pretendojnë se Abrahami mori një pjesë të njohurive të tij mistike nga vetë Hermesi.

Me kalimin e viteve pas kalimit të tij nga ky plan i jetës (tradita thotë se ai jetoi treqind vjet në mish), egjiptianët hyjnizuan Hermesin dhe e bënë atë një nga perënditë e tyre, me emrin Thoth. Vite më pas, njerëzit e Greqisë së Lashtë gjithashtu e bënë atë një nga perënditë e tyre të shumta – duke e quajtur atë “Hermes, perëndia e Urtësisë”. Egjiptianët e nderuan kujtesën e tij për shumë shekuj – po, dhjetëra shekuj – duke e quajtur atë “Shkruesi i perëndive” dhe duke i dhënë, në mënyrë të veçantë, titullin e tij të lashtë, “Trismegistus”, që do të thotë “tri herë i madhi”; “i madhi i madh”; “i madhi më madhështor”; etj. Në të gjitha vëndet e lashta, emri i Hermes Trismegistus ishte i nderuar, emri ishte sinonim me “Burimi i Urtësisë”.

Edhe sot e kësaj dite termin “hermetikë” e përdorim në kuptimin “sekret”; “e vulosur që të mos shpëtojë asgjë”; etj., dhe kjo për faktin se pasuesit e Hermesit gjithmonë respektonin parimin e fshehtësisë në mësimet e tyre. Ata nuk besonin në “hedhjen e perlave përpara derrit”, por përkundrazi iu përmbajtën mësimit “qumësht për foshnjat”; “mish për burra të fortë”, që të dyja maksimumet janë të njohura për lexuesit e shkrimeve të krishtera, por që të dyja ishin përdorur nga egjiptianët për shekuj përpara epokës së krishterë.

Dhe kjo linjë veprimi e përhapjes së kujdesshme të së vërtetës i ka karakterizuar gjithmonë Hermetikët, deri në ditët e sotme. Mësimet Hermetike gjenden në të gjitha vëndet, midis të gjitha feve, por kurrë nuk identifikohen me ndonjë vend të caktuar, as me ndonjë sekt të veçantë fetar. Kjo për shkak të paralajmërimit të mësuesve të lashtë kundër lejimit të Doktrinës Sekrete që të kristalizohet në një besim. Urtësia e këtij kujdesi është e dukshme për të gjithë studentët e historisë. Okultizmi i lashtë i Indisë dhe Persisë degjeneroi dhe humbi kryesisht, për shkak të faktit se mësuesit u bënë priftërinj dhe kështu përzien teologjinë me filozofinë, si rezultat okultizmi i Indisë dhe Persisë është humbur gradualisht mes masës së bestytnisë fetare, kulte, besime dhe “zota”.

Kështu ishte me Greqinë e Lashtë dhe Romën. Kështu ndodhi me Mësimet Hermetike të Gnostikëve dhe të Krishterëve të Hershëm, të cilat humbën në kohën e Konstandinit, dora e hekurt e të cilit mbyti filozofinë me batanijen e teologjisë, duke i humbur Kishës së Krishterë atë që ishte thelbi dhe shpirti i saj dhe duke shkaktuar që ajotë përpihej nëpër disa shekuj përpara se të gjente rrugën e kthimit në besimin e saj të lashtë, indikacionet e dukshme për të gjithë vëzhguesit e kujdesshëm në këtë Shekull të njëzetë janë se Kisha tani po përpiqet të kthehet në mësimet e saj të lashta mistike.

Por kishte gjithmonë disa shpirtra besnikë që e mbanin të gjallë Flakën, duke e kujdesur me kujdes dhe duke mos lejuar që drita e saj të shuhej. Dhe falë këtyre zemrave të patundura dhe mendjeve të patrembura, ne e kemi ende të vërtetën me vete. Por nuk gjendet në libra, në një masë të madhe. Ka kaluar nga Mjeshtri në Studentin; nga Nisja në Hierofant; nga buza në vesh. Kur ajo u shkrua, kuptimi i saj ishte i mbuluar në aspektin e alkemisë dhe astrologjisë, në mënyrë që vetëm ata që posedonin çelësin mund ta lexonin drejt. Kjo u bë e nevojshme për të shmangur persekutimet e teologëve të Mesjetës, të cilët luftuan Doktrinën Sekrete me zjarr dhe shpatë; kunja, gjibet dhe kryq. Edhe sot e kësaj dite do të gjenden vetëm pak libra të besueshëm mbi Filozofinë Hermetike, megjithëse ka referenca të panumërta për të në shumë libra të shkruar për faza të ndryshme të okultizmit. E megjithatë, Filozofia Hermetike është i vetmi çelës kryesor që do të hapë të gjitha dyert e Mësimeve Okulte!

Në ditët e para, kishte një përmbledhje të disa Doktrinave Hermetike Themelore, të transmetuara nga mësuesi te studenti, i cili njihej si “KYBALION”, kuptimi dhe kuptimi i saktë i termit kishte humbur për disa shekuj. Megjithatë, ky mësim është i njohur për shumë njerëz, të cilëve u ka ardhur, nga goja në vesh, gjatë shekujve. Parimet e tij nuk janë shkruar apo shtypur kurrë, me sa dimë. Ishte thjesht një përmbledhje maksimash, aksiomash dhe parimesh, të cilat ishin të pakuptueshme për të huajt, por që kuptoheshin lehtësisht nga studentët, pasi aksiomat, maksimat dhe parimet ishin shpjeguar dhe ilustruar nga Iniciatorët Hermetikë për neofitët e tyre.

Këto mësime përbënin me të vërtetë parimet bazë të “Artit të Alkimisë Hermetike”, e cila, në kundërshtim me besimin e përgjithshëm, trajtonte zotërimin e Forcave Mendore, në vënd të elementeve materiale – Shndërrimin e një lloji të vibracioneve mendore në të tjera, në vënd që të ndryshojë një lloji metali në një tjetër. Legjendat e “Gurit Filozofik” i cili do ta kthente metalin bazë në Ar, ishte një alegori në lidhje me filozofinë hermetike, e kuptuar lehtësisht nga të gjithë studentët e hermetizmit të vërtetë.

Në këtë libër të vogël, nga i cili ky është Mësimi i Parë, ne i ftojmë studentët tanë të shqyrtojnë Mësimet Hermetike, siç parashtrohet në KYBALION, dhe siç shpjegohet nga ne, studentët e përulur të Mësimeve, të cilët, duke mbajtur titullin Nismëtarët, janë ende studentë në këmbët e HERMES, Mjeshtrit. Këtu ju japim shumë nga maksimat, aksiomat dhe parimet e KYBALION-it, të shoqëruara me shpjegime dhe ilustrime, të cilat mendojmë se mund t’i bëjnë mësimet më të lehta për t’u kuptuar nga studenti modern, veçanërisht pasi teksti origjinal është i mbuluar qëllimisht në terma të paqartë.

Maksimat, aksiomat dhe parimet origjinale të KYBALION-it janë shtypur këtu, me shkronja të pjerrëta, vlerësimi i duhur po I jepet. Vepra jonë është e shtypur në mënyrë të rregullt, në trupin e veprës.

Ne besojmë se studentët e shumtë, të cilëve ne tani ofrojmë këtë vepër të vogël, do të përfitojnë po aq shumë nga studimi i faqeve të saj, sa edhe shumë që kanë vazhduar më parë, duke ecur në të njëjtën Rrugë drejt Mjeshtërisë përgjatë shekujve që kanë kaluar që nga kohët e HERMES TRISMEGISTUS – Mjeshtri i Mjeshtrave – i Madhi i Madh. Me fjalët e “KYBALION”:

“Aty ku hapat e Mjeshtrit bien, veshët e atyre që janë gati
për Mësimin e tij hapen gjerësisht.”

“Kur veshët e studentit janë gati për të dëgjuar, atëherë
vijnë buzët për t’i mbushur ato me Urtësi.”

Kybalion

Kështu që sipas Mësimeve, kalimi i këtij libri për ata që janë gati për mësim do të tërheqë vëmendjen e atyre që janë të përgatitur për të marrë Mësimin.

Dhe, po ashtu, kur nxënësi të jetë gati të pranojë të vërtetën, atëherë ky libër i vogël do t’i vijë atij ose asaj. I tillë është Ligji.

Parimi Hermetik i shkakut dhe pasojës, në aspektin e tij të Ligjit të Tërheqjes, do të bashkojë buzët dhe veshë së bashku – nxënësin dhe librin në shoqëri. Le të jetë e tillë!