Kybalion: Universi Mendor

KAPITULLI 5. UNIVERSI MENDOR

“Universi është Mendor – i mbajtur në Mendjen e GJITHËSISË.”

Kybalion

GJITHËSIA është SHPIRT! Por çfarë është Shpirti? Kësaj pyetjeje nuk mund t’i jepet përgjigje, për arsye se përkufizimi i saj është praktikisht ai i GJITHËSISË, i cili nuk mund të shpjegohet apo përkufizohet. Shpirti është thjesht një emër që njerëzit i japin konceptit më të lartë të Mendjes së Gjallë të Pafundme – do të thotë “Esenca e Vërtetë” – do të thotë Mendje e Gjallë, aq superiore në Jetë dhe Mendje sic ne i njohim ato, pasi këto të fundit janë superiore ndaj Energjisë dhe Materies mekanike. Shpirti e kapërcen kuptimin tone, dhe ne e përdorim termin thjesht që të mund të mendojmë ose flasim për GJITHËSINË. Për qëllime të mendimit dhe të kuptuarit, ne jemi të justifikuar të mendojmë për Shpirtin si Mendje e Gjallë e Pafundme, në të njëjtën kohë duke pranuar se nuk mund ta kuptojmë plotësisht atë. Ne ose duhet ta bëjmë këtë ose të ndalojmë së menduari fare për këtë çështje.

Le të vazhdojmë tani me një shqyrtim të natyrës së Universit, në tërësi dhe në pjesët e tij. Çfarë është Universi? Ne kemi parë se nuk mund të ketë asgjë jashtë GJITHËSISË. Atëherë a është Universi GJITHËSIA? Jo, kjo nuk mund të jetë, sepse Universi duket se përbëhet nga SHUMË, dhe po ndryshon vazhdimisht, dhe në mënyra të tjera nuk përputhet me idetë që ne jemi të detyruar të pranojmë në lidhje me GJITHËSINË, siç u tha në mësimin tonë të fundit. . Atëherë nëse Universi nuk është GJITHËSIA, atëherë ai duhet të jetë Asgjë – i tillë është përfundimi i pashmangshëm i mendjes në mendimin e parë. Por kjo nuk do të kënaqë pyetjen, sepse ne jemi të ndjeshëm për ekzistencën e Universit. Atëherë nëse Universi nuk është as GJITHËSIA, as Asgjë, çfarë mund të jetë ai? Le ta shqyrtojmë këtë pyetje.

Nëse Universi ekziston në fund të fundit, ose duket se ekziston, ai duhet të rrjedhë në një farë mënyre nga GJITHËSIA — ai duhet të jetë një krijim i GJITHËSISË. Por pasi diçka nuk mund të vijë kurrë nga hiçi, nga çfarë mund ta kishte krijuar GJITHËSIA atë? Disa filozofë i janë përgjigjur kësaj pyetjeje duke thënë se GJITHËSIA krijoi Universin nga vetvetja – domethënë nga qenia dhe substanca e GJITHËSISË. Por kjo nuk do të bëjë, sepse GJITHËSIA nuk mund të zbritet, as të ndahet, siç e kemi parë, dhe përsëri nëse është kështu, a nuk do të ishte e vetëdijshme secila grimcë në univers për qenien e GJITHËSISË së saj — GJITHËSIA nuk mund të të humbasë njohurinë e saj për veten, as të bëhet në të vërtetë një atom, apo forcë e verbër, apo gjallesë e ulët. Disa njerëz, me të vërtetë, duke kuptuar se GJITHËSIA është me të vërtetë GJITHËSI, dhe gjithashtu duke pranuar se ata, njerëzit, ekzistonin, kanë nxituar në përfundimin se ata dhe GJITHËSIA ishin identike, dhe ata e kanë mbushur ajrin me thirrjet “UNË JAM ZOTI,” për argëtimin e turmës dhe pikëllimin e të urtëve. Pretendimi i korpuskulës se: “Unë jam Njeriu!” do të ishte modeste në krahasim.

Por, çfarë është në të vërtetë Universi, nëse nuk është GJITHËSIA, ende e pa krijuar nga GJITHËSIA që ndau veten në fragmente? Çfarë tjetër mund të jetë – nga çfarë tjetër mund të bëhet? Kjo është pyetja madhështore. Le ta shqyrtojmë me kujdes. Këtu zbulojmë se këtu na vjen në ndihmë “Parimi i Korrespondencës” (shih Mësimin I.). Aksioma e vjetër Hermetike, “Si lart po ashtu edhe më poshtë”, mund të vihet në përdorim në këtë pikë. Le të përpiqemi të marrim një paraqitje të shkurtër të funksionimit në planet më të larta duke i ekzaminuar ato vetë. Parimi i Korrespondencës duhet të zbatohet për këtë, si dhe për probleme të tjera.

Le të shohim! Në planin e tij të qenies, si krijon Njeriu? Epo, së pari, ai mund të krijojë duke bërë diçka nga materialet e jashtme. Por kjo nuk do të ndodhë, sepse nuk ka materiale jashtë GJITHËSISË me të cilat ai mund të krijojë. Epo, atëherë, së dyti, Njeriu pro-krijon ose riprodhon llojin e tij me anë të procesit të lindjes, i cili është vetë-shumëzimi i realizuar duke transferuar një pjesë të substancës së tij tek pasardhësit e tij. Por kjo nuk do bëjë, sepse GJITHËSIA nuk mund të transferojë ose zbresë një pjesë të vetes, as nuk mund të riprodhojë ose shumëzojë veten – në radhë të parë do të kishte një marrje tej, dhe në rastin e dytë një shumëzim ose shtim në GJITHËSI, të dyja mendimet janë një absurditet. A nuk ka asnjë mënyrë të tretë në të cilën njeriu krijon? Po, ka – ai KRIJON MENDËRISHT! Dhe duke bërë këtë, ai nuk përdor materiale të jashtme, as nuk riprodhon veten, dhe megjithatë Shpirti i tij përshkon Krijimin Mendor.

Duke ndjekur Parimin e Korrespondencës, ne jemi të justifikuar të konsiderojmë se GJITHËSIA krijon Universin MENDERISHT, në një mënyrë të ngjashme me procesin ku Njeriu krijon Imazhe Mendore. Dhe, këtu është ku raporti i Arsyes përputhet pikërisht me raportin e të Iluminuarve, siç shihet nga mësimet dhe shkrimet e tyre. Të tilla janë mësimet e Të Mëncurve. I tillë ishte Mësimi i Hermesit.

GJITHËSIA nuk mund të krijojë në asnjë mënyrë tjetër përveçse mendërisht, pa përdorur as material (dhe nuk ka asnjë për t’u përdorur), ose ndryshe duke riprodhuar veten (gjë që është gjithashtu e pamundur). Nuk ka shpëtim nga ky përfundim i Arsyes, i cili, siç thamë, pajtohet me mësimet më të larta të të Iluminuarve. Ashtu si ju, student, mund të krijoni një Univers tuajin në mentalitetin tuaj, po ashtu GJITHËSIA krijon Universe në Mentalitetin e saj. Por Universi juaj është krijimi mendor i një Mendjeje të Fundme, ndërsa ai i GJITHËSISË është krijimi i një Pafundësie. Të dy janë të ngjashëm në lloj, por pafundësisht të ndryshëm në shkallë. Ne do të shqyrtojmë më nga afër procesin e krijimit dhe manifestimit ndërsa vazhdojmë. Por kjo është pika që duhet të fiksoni në mendjet tuaja në këtë fazë: Universi, DHE GJITHÇKA QË AI PËRMBAN, ËSHTË NJË KRIJIM MENDOR I GJITHËSISË. Vërtet, GJITHÇKA ËSHTË MENDJE!

“GJITHËSIA krijon në Mendjen e saj të Pafund Universe të panumërta, të cilat ekzistojnë për epoka të tëra Kohore – dhe megjithatë, për GJITHËSINË, krijimi, zhvillimi, rënia dhe vdekja e një milion Universesh është si koha e hapjes së një syri.”

“Mendja e Pafundme e GJITHËSISË është mitra e Universeve.”

Kybalion

Parimi i Gjinisë (shih Mësimin I. dhe mësimet e tjera për të ndjekur) manifestohet në të gjitha rrafshet e jetës, mendore materiale dhe shpirtërore. Por, siç e kemi thënë më parë, “Gjinia” nuk do të thotë “Seks” seksi është thjesht një manifestim material i gjinisë. “Gjinia” do të thotë “ngjashmëria me gjeneratën ose krijimin”. Dhe sa herë që gjenerohet ose krijohet diçka, në çdo plan, Parimi i Gjinisë duhet të manifestohet. Dhe kjo është e vërtetë edhe në krijimin e Universeve.

Tani mos nxitoni në përfundimin se ne po mësojmë se ekziston një Zot ose Krijues mashkull dhe femër. Kjo ide është thjesht një shtrembërim i mësimeve të lashta mbi këtë temë. Mësimi i vërtetë është se GJITHËSIA, në vetvete, është mbi gjininë, siç është mbi çdo Ligj tjetër, duke përfshirë ato të Kohës dhe Hapësirës. Është ligji nga i cili rrjedhin ligjet dhe nuk u nënshtrohet atyre. Por kur GJITHËSIA shfaqet në planin e gjenerimit ose krijimit, atëherë ajo vepron sipas Ligjit dhe Parimit, sepse po lëviz në një plan më të ulët të Qenies. Dhe rrjedhimisht ajo manifeston Parimin e Gjinisë, në aspektin e saj mashkullor dhe femëror, në Planin Mendor, natyrisht.

Kjo ide mund të duket befasuese për disa prej jush që e dëgjoni për herë të parë, por ju të gjithë e keni pranuar atë në mënyrë pasive në konceptet tuaja të përditshme. Ju flisni për Atësinë e Zotit, dhe Mëmën e Natyrës -të Zotit, Atit Hyjnor dhe Natyrës NënëUniversale -dhe kështu e keni pranuar instinktivisht Parimin e Gjinisë në Univers. A nuk është kjo kështu?

Por, mësimi Hermetik nuk nënkupton një dualitet të vërtetë – GJITHËSIA është NJË – Dy Aspektet janë thjesht aspekte të manifestimit. Mësimi është se Parimi Mashkullor i manifestuar nga GJITHËSIA qëndron, në një farë mënyre, veçmas krijimit aktual mendor të Universit. Ajo e projekton Vullnetin e saj drejt Parimit Femëror (i cili mund të quhet “Natyra”) ku kjo e fundit fillon punën e vërtetë të evolucionit të Universit, nga “qendrat e thjeshta të veprimtarisë” në njeriun, dhe më pas dhe akoma më lart, të gjitha sipas Ligjeve të Natyrës të vendosura dhe të zbatuara me vendosmëri. Nëse preferoni figurat e vjetra të mendimit, mund të mendoni për Parimin Mashkullor si ZOT, Atë dhe për Parimin Femëror si NATYRA, Nënën Universale, nga mitra e së cilës kanë lindur të gjitha gjërat. Kjo është më shumë se një figurë e thjeshtë poetike e të folurit – është një ide e procesit aktual të krijimit të Universit. Por gjithmonë mbani mend, se GJITHËSIA është vetëm Një, dhe se në mëndjen e saj të pafundme Universi gjenerohet, krijohet dhe ekziston.

Mund t’ju ndihmojë të merrni idenë e duhur, nëse do të zbatoni Ligjin e Korrespondencës për veten dhe mendjen tuaj. Ju e dini se pjesa Jote që ti e quan “Unë”, në njëfarë kuptimi, qëndron veçmas dhe dëshmon krijimin e Imazheve mendore në mendjen tuaj. Pjesa e mendjes suaj në të cilën gjenerimi mendor realizohet mund të quhet “Mua” në dallim nga “Unë” e cila qëndron veçmas dhe dëshmon dhe shqyrton mendimet, idetë dhe imazhet e “Mua”. “Si lart, ashtu edhe poshtë”, mbani mend, dhe dukuritë e një plani mund të përdoren për të zgjidhur gjëegjëzat e planeve më të larta ose më të ulëta.

A është çudi që Ti, fëmija, ndjen atë nderim instinktiv për GJITHËSINË, të cilën ndjenjë ne e quajmë “fe” – atë respekt dhe nderim për MENDJEN E ATIT? A është çudi që, kur shqyrton veprat dhe mrekullitë e Natyrës, të pushtohesh nga një ndjenjë e fuqishme që i ka rrënjët larg në qenien tënde të brendshme? Është MENDJA E NËNËS së cilës po e shtypni nga afër, si një foshnjë në gji.

Mos bëni gabim të supozoni se bota e vogël që shihni rreth jush – Toka, e cila është thjesht një kokërr pluhuri në Univers – është vetë Universi. Ka miliona e miliona botë të tilla, dhe më të mëdha. Dhe ka miliona miliona Universe të tilla në ekzistencë në brëndësi Mendjes së Pafundme të GJITHËSISË. Dhe madje edhe në sistemin tonë të vogël diellor ka rajone dhe plane të jetës shumë më të larta se yni, dhe qeniet në krahasim me të cilat ne të vdekshmit e kufizuar-me-tokën jemi si format e gjalla të jetës që banojnë në shtratin e oqeanit kur krahasohen me Njeriun. Ka qenie me fuqi dhe atribute më të larta sesa Njeriu ka ëndërruar ndonjëherë që perënditë zotërojnë. E megjithatë këto qenie kanë qenë dikur si ju, dhe akoma më të ulëta – dhe ju do të jeni njësoj si ata, dhe akoma më lart, në kohë, sepse i tillë është Fati i Njeriut siç raportohet nga të Iluminuarit.

Dhe Vdekja nuk është e vërtetë, madje edhe në kuptimin Relativ – është veçse Lindja e një jete të re – dhe Ti do të vazhdosh, e vazhdosh, e vazhdosh, në plane më të larta e akoma më të larta të jetës, për shekuj me shekujtë kohës. Universi është shtëpia jote, dhe ti do të eksplorosh gjurmët e saj më të largëta përpara fundit të Kohës. Ti je duke banuar në Mendjen e Pafundme të GJITHËSISË, dhe mundësitë e tua janë të pafundme, si në kohë ashtu edhe në hapësirë. Dhe në fund të Ciklit të Madh të Eonëve, kur GJITHËSIA do të tërheqë në vete të gjitha krijimet e saj – ju do të shkoni me kënaqësi sepse atëherë do të jeni në gjendje të njihni të Gjithë Të Vërtetën e të qenit Një me GJITHËSINË. I tillë është raporti i të Iluminuarve – atyre që kanë avancuar mirë përgjatë Shtegut.

Dhe, ndërkohë, pusho e qetë dhe në paqe – ti je e sigurt dhe e mbrojtur nga Fuqia e Pafundme e MENDJES ATË-NËNË.

“Brenda mendjes Atë-Nënë, fëmijët e vdekshëm janë në shtëpi.”

“Nuk ka asnjë që është pa baba, as pa nënë në Univers.”

Kybalion