Kush Jam Unë?: Prezantimi

Prezantimi

---

“Kush Jam Unë?” është titulli që i jepet një grupi pyetjesh dhe përgjigjesh që kanë të bëjnë me vetë hetimin. Pyetjet iu drejtuan Bhagavan Sri Ramana Maharshit nga një Sri M. Sivaprakasam Pillai rreth vitit 1902.

Sri Pillai, i diplomuar në Filozofi, në atë kohë ishte i punësuar në Departamentin e të Ardhurave të Koleksionit South Arcot. Gjatë vizitës së tij në Tiruvannamalai në 1902 për punë zyrtare, ai shkoi në Shpellën Virupaksha në kodrën Arunachala dhe atje takoi Mjeshtrin. Ai kërkoi nga ai një udhëzim shpirtëror dhe kërkoi përgjigje për pyetjet në lidhje me vetë-hetimin.

Meqenëse Bhagavan nuk po fliste atëherë, jo për shkak të ndonjë zotimi që kishte bërë, por sepse nuk kishte prirje për të folur, ai u përgjigjej pyetjeve që i bëheshin me gjeste dhe kur këto nuk kuptoheshin, duke shkruar. Siç u kolektuan dhe u regjistruan nga Sri Sivaprakasam Pillai, atje kishte katërmbëdhjetë pyetje me përgjigjet e tyre të dhëna nga Bhagavan. Ky rekord u botua për herë të parë nga Sri Pillai në vitin 1923, së bashku me disa poezi të kompozuara nga ai vetë, duke treguar se si hiri i Bhagavanit operoi në rastin e tij duke i larguar dyshimet e tij dhe duke e shpëtuar atë nga kriza në jetë.

“Kush Jam Unë?” është botuar disa herë më pas. Ne gjejmë tridhjetë pyetje dhe përgjigje në disa botime dhe njëzet e tetë në të tjera. Ekziston edhe një version tjetër i botuar në të cilin pyetjet nuk janë dhënë, dhe mësimet janë riorganizuar në formën e një eseje. Përkthimi ekzistues në anglisht është i kësaj eseje. Përkthimi aktual është i tekstit në formën e njëzet e tetë pyetjeve dhe përgjigjeve.

Së bashku me Vicharasangraham (Vetë-Kërkimi), Nan Yar (Kush Jam Unë?) përbën grupin e parë të udhëzimeve me fjalët e vetë Mjeshtrit. Këto dy janë të vetmet proza ndër veprat e Bhagavanit. Ato parashtrojnë qartë mësimin qendror se rruga direkte drejt çlirimit është vetë-kërkimi.

Mënyra e veçantë në të cilën do të bëhet hetimi është përcaktuar qartë në Nan Yar. Mendja përbëhet nga mendimet. Mendimi “Unë” është i pari që lind në mendje. Kur hetimi ‘Kush Jam Unë?’’ ndiqet me këmbëngulje, të gjitha mendimet e tjera shkatërrohen dhe më në fund vetë mendimi ‘Unë’ zhduket duke e lënë Vetveten supreme jodualiste të vetëm. Identifikimi i rremë i Vetes me dukuritë e jo-vetes si trupi dhe mendja përfundon kështu, dhe ka ndriçim, Sakshatkara.

Procesi i hetimit, natyrisht, nuk është i lehtë. Ndërsa dikush pyet “Kush jam unë?”, do të lindin mendime të tjera; por kur këto lindin, nuk duhet t’u dorëzohesh atyre duke i ndjekur, përkundrazi, duhet pyetur “Kujt po i lindin?” Për ta bërë këtë, duhet të jesh jashtëzakonisht vigjilent. Nëpërmjet kërkimit të vazhdueshëm njeriu duhet ta bëjë mendjen të qëndrojë në burimin e saj, pa e lejuar atë të endet dhe të humbasë në labirintet e mendimit të krijuar nga vetja. Të gjitha disiplinat e tjera si kontrolli i frymëmarrjes dhe meditimi mbi format e Zotit duhet të konsiderohen si praktika ndihmëse. Ato janë të dobishme për aq sa ndihmojnë mendjen të bëhet e qetë dhe e njëanshme.

Për mendjen që ka fituar aftësi në përqendrim, vetë-kërkimi bëhet relativisht i lehtë. Është me kërkim të pandërprerë që mendimet shkatërrohen dhe Vetja realizohet – plotësia e Realitetit në të cilin nuk ekziston as mendimi ‘Unë’, përvoja që quhet “Heshtje”.

Kjo, në thelb, është mësimi i Bhagavan Sri Ramana
Maharshi në Nan Yar (Kush jam unë?).